Sayılarla
Korunmaya Muhtaç Çocuklarımızın Mevcut Durumu
Prof. Dr. Oğuz POLAT
Sosyal Hizmetler ve Çocuk
Esirgeme Kurumu’nun 2003 Yılı Kapasitesi :
Kasım 2003 itibariyle
Türkiye genelinde 84 çocuk yuvasıyla hizmet verilmekte olup bu çocuk yuvalarında
toplam 8910 çocuğa hizmet sunulmuştur. Kurum başına ortalama 106 çocuk düşmektedir.
Tüm özürlülere
hizmet vermek üzere 58 adet rehabilitasyon merkezi bulunmakta ve buralarda 3599
çocuğa bakılmaktadır. 2003 yılında 5 yeni kuruluş açılmış olmasına
karşın 3700 özürlü çocuk –ki bunların 2000’i aciliyet arzetmektedir,
hizmet alabilmek için sırada beklemektedir.
SHÇEK’e bağlı 5
adedi kız ve erkek karma olmak üzere toplam 108 yetiştirme yurdu bulunmakta
ve bunların toplam kapasitesi 8923 olmasına rağmen bu kuruluşlarda 9662 çocuk
korunma altına alınmaya çalışılmaktadır.
Ülkemizde sokakta yaşayan,
çalıştırılan çocukların sayılarında hızlı bir artış görülmektedir.
2003 yılı ortasına kadar toplam ulaşılan çocuk sayısı 23.872’dir.
Sokakta çalışma yaşı 7-11 arasındadır. Sokakta çalışan yada yaşayan
çocukların %90’ının cinsiyeti ise erkektir.
Sorunun çok boyutlu
olduğu ve giderek büyüdüğü Sayın Bakan Güldal Akşit tarafından beyan
edilmiş ve bu durum göz önüne alındığında çözüme yönelik çalışmaların
İçişleri, Adalet, Sağlık, Milli Eğitim Bakanlıkları, Belediyeler ve gönüllü
kuruluşlar gibi sektörler arası işbirliği ve eşgüdüm içerisinde yürütülmesi
ile başarıya ulaşılabileceği açık olarak görülmektedir.
Çocuk ve Gençlik
Merkezlerinden hizmet alan çocukların büyük bir çoğunluğu madde bağımlısı
çocuklardır. Bu çocukların tıbbi tedavileri gereğince yaptırılamamaktadır.
Sağlık Bakanlığına bağlı Istanbul’da bulunan 1 Uçucu Madde Bağımlıları
Tedavi Merkezi (UMATEM) yetersiz kalmaktadır. Bu merkezlerin sorunun yoğun yaşandığı
büyük illerde yaygınlaştırılması ve bu çocukların tedavi sonrasında SHÇEK’na
bağlı kuruluşlara yerleştirilmesi gerekmektedir.
1993 yılında, Türkiye'de
toplam nüfus içindeki korunmaya muhtaç çocukların (0-18 yaş) sayısının
(yüzde 2'lik muhtaç oranına göre) 524.141 olduğu bulunmuştur. Ancak bu
rakamların gerçek rakamlara göre çok düşük olduğu, gerçek rakamların
çok daha yüksek olduğu düşünülmektedir. Günümüzde ise Birleşmiş
Milletler tarafından yayınlanan 2001-2005 dönemine ait Türkiye’de Çocuk
ve Kadınların Durumu Raporunda yaklaşık 500.000 muhtaç çocuk sayısından
bahsedilmektedir.
Rakkamlara dikkat edilecek olursa
SHÇEK’in mevcut kapasitesi, Korunmaya Muhtaç Çocukların tümüne hizmet
vermekten çok uzaktır.
Çocuk
Hakları Sözleşmesi’nin imzalanmasından önce olduğu gibi, bugün de çocuk
istismar ve ihmalinin önlenmesi konusunda ne genel ne de yerel yönetimlerin
bir politikası bulunmamaktadır. Bu nedenle çok sayıda çocuk sokakta yaşamakta,
ölmekte, tacize uğramaktadır. Bu
konuda önleyici herhangi bir
program geliştirilmediği gibi, koruyucu ve rehabilite edici programlar da
bulunmamaktadır. Bu nitelikteki özel girişimler ise bu tür hizmetlerin
sadece devlet eliyle verilebileceği gerekçesi ile engellenmektedir. Uzman
derneklerin kurum bakımı için yerler açması devletin denetimi altında görev
yapmasının önü açılmalıdır.
SHÇEK bünyesinde 443
kuruluşta 9.427 çalışanı ile yaşlı, genç ve çocuk toplam 35.000'e yakın
korunmaya muhtaç insanımıza hizmet vermektedir. Kurumun 2004 Mali Yılı Bütçesi
Meclis Plan Ve Bütçe Komisyonu’nda 297.8 trilyon TL olarak kabul edilmiştir.
Kurum dışında aile yanında bakılmakta olan çocuklara destek vermek amacıyla
toplam bütçeden 10 trilyon TL ayrılmış olup bu rakkam çocuklara aylık 65
milyon ödenmesine tekabül eder ki bu rakkam çocukların mağdur olmalarını
önleyici bir rakkam olmaktan çok uzaktır. Oysa ki kurumda yatılı bakıma alınan
çocukların devlete maliyeti 300 – 400 milyon olarak beyan edilmektedir. Ve
SHÇEK’e yapılan başvurular nüfus ve yoksulluğun giderek artması
neticesinde olağanüstü artmakta ve gerekli kaynak yaratılamamaktadır.