DÜN BİR YUVADAYDIM

Dün ziyarette gittiğim bir yuvadaki, çocukları görünce bir kez daha anladım ki kurum bakımının yerine farklı bakım modellerinin bir an önce uygulanması gerekmektedir. Bu çocuklara kurum bakımı maddi anlamda her şeyin en güzelini verebilir. Ancak sevgi toplu bakımla verilebilecek bir şey değildir.

Yuvanın merdivenlerden yukarı çıkarken 4 yaş grubuna ait 40 kadar çocukla merdivenlerde karşılaştım. Oyun odasına götürülüyorlardı. Bu çocuklardan bazıları merdivenlerde diğer arkadaşlarına yetişebilmek için elleriyle merdivenlerden yukarıya çıkmaya çalışıyorlardı. Bu çocuklardan birini alıp merdivenlerden yukarıya çıkardığımda diğer çocukların da gözlerimin içine bakarak aynı şeyi istediklerini gördüm. Yuva görevlilerinin bütün özverili çalışmalarına rağmen o an bir şeyi tekrar fark ettim ki bire bir ilgi ve sevginin yuva yaşamından ne kadar uzak olduğu gerçeğiydi.

Korunmaya muhtaç çocukların kurumsal yapı içinde bakılmaları geçmişten bu güne gelen geleneksel bakım modeli alışkanlığından kaynaklanıyor. Ancak günümüzdeki yerelleşme bağlamında bu çocuklara kendi ailelerinin yanında bakmak büyük ölçüde mümkündür. Çünkü bu çocukların ailelerinin büyük çoğunluğu çocuklarını ekonomik nedenlerle yuva ve yurtlara vermektedir.

Mevcut kurumsal yapı anlayışının dışında, yeni yasal düzenlemelerle takip sistemine dayalı olarak bu çocuklara sevgiyi ve dünyalarını geri vermek mümkündür. Kurum bakımı, özel vakalar (Aile içi ihmal ve istismara maruz kalanlar) hariç günümüz koşullarında uygun bir bakım modeli değildir. Çünkü kurum bakımının aile sevgisine eş değer bir sevgiyi vermesi  söz konusu değildir. Ayrıca kurum bakımının maliyeti oldukça yüksektir.

Alışkanlık haline gelen kurum bakımı ve diğer bakım modelleri yerine çocuğa öncellikle anne babasının yanında, anne babasının durumu uygun değilse diğer akrabalarının yanında bakmanın daha uygun bir model olacağı kanaatindeyim. Koruyucu aile ve diğer bakım modelleri toplumumuz tarafından yeterince benimsenmemiştir. Çünkü topluma ait uygulayacağınız modeller toplumun ruhunu ve değerlerini yansıtmalıdır. Aksi taktirde istenilen başarıya ulaşmak mümkün değildir. Anne baba ya da akrabalarının yanında çocukların bakımına ilişkin modellin uygulanabilmesi için alanında uzmanlaşmış meslek elemanlarından oluşan bir ekip ve takip sistemi yeterli olabilir.

En önemlisi büyük kurumlara ve olağan üstü personelle gereksinim ortadan kaldırılabilir. Korunmaya muhtaç 20.000 çocuğa bakım sağlayacağımız olanaklarla en az 60.000 korunmaya muhtaç çocuğa bakım ve yardım sağlayabiliriz. Bu da kamu kaynaklarının daha etkili ve verimli kullanımını beraberinde getirecektir. Böylece hem 20.000 çocuğu kurum bakımından kurtarmış hem de dışarıda mağdur olan en az 40.000 çocuğa ve ailesine mevcut kaynaklarla çözüm bulmuş oluruz.

Unutmayalım ki geleceğimizi inşa edecek olan çocuklarımızın sağlıklı birer birey olarak yetiştirilmeleri her şeyden önemlidir. Çünkü sağlıklı toplumları ancak sağlıklı bireyler oluşturur. Sağlıklı toplum olabilmemizin yolu ise sağlıklı çözümler üretmemizden geçmektedir. Sevgiyle kalın ve sevgiyle çoğalın.